Καλό φθινόπωρο..!!!!

by roadartist

Καλό φθινόπωρο λοιπόν!

Δεν βλέπω την ώρα,
κυριολεκτικά δεν θέλω να βλέπω την ώρα γιατί τελικά η ώρα περνάει τόσο γρήγορα και δεν προλαβαίνουμε! Δεν θέλω να προκαλώ άγχος ούτε σε εμένα ούτε στους γύρω μου, ίσα-ίσα μ’ αρέσει η αρμονία (και λίγο η βαβούρα οκ!).

Σκεφτόμουν ότι η ουσία τελικά είναι: να ζούμε την στιγμή ή να αναπολούμε την στιγμή που ζήσαμε όμορφα? Να μου πεις και τα δύο καλά είναι!

Όχι δεν βλέπω την ώρα και την στιγμή που η ζωή θα γίνει πιο ανώδυνη πιο ελαφριά από βάρη και θυσίες. Πρέπει όμως να παλεύουμε ναι συμφωνώ – αλλιώς δεν έχει κάποιο νόημα!

Λοιπόν ένα μήνυμα είναι –τώρα το σκέφτηκα- να σκεφτόμαστε και να πράττουμε σαν παιδιά δηλαδή να κοιτάμε πως θα παίξουμε να φάμε να πιούμε και πάλι να παίξουμε να φάμε να πιούμε….θα ήταν καλύτερη η ζωή μας!
Αυτά!

Summer 2009

Καλοκαίρι ίσον διακοπές θάλασσα, άμμος, ταξίδι, διαδρομή

Αχ πόσο τα νοσταλγώ!

Θέλω να περιπλανηθώ σε ένα νησί σε μία ανοιχτή θάλασσα με τιρκουάζ νερά, να περπατήσω ανέμελα μέσα στη φύση στο δάσος των ονείρων μου να συναντήσω τα ξωτικά της φαντασίας μου. Χωρίς δισταγμούς να οικειοποιηθούμε τις μυρωδιές της φύσης και να αγγίξουμε τα λαμπερά χρώματα του ηλιοβασιλέματος...

Σκέψεις

Το κύμα έφτανε μέχρι τις μύτες των ποδιών μας…η ζωντάνια των χρωμάτων αγκάλιαζε με ζεστασιά τη γαλήνη των καλοκαιρινών διακοπών μας…

Το θρόισμα της πληγωμένης καρδιάς μου ακουγόταν δυνατά περιμένοντας να έρθει πάλι ο Σεπτέμβρης της καινούργιας ζωής της…

Τα σύνορα του ουρανού της μπερδεμένα σαν ένα ρυάκι που έτρεχε μανιασμένα ανάμεσα στις κοφτερές πέτρες του μυαλού της...

Η ζωή όμορφη, η αναμονή ένα πικρό-γλυκο άγγιγμα που θα έφερνε πάλι την άνοιξη στην καρδιά της...

..άφησε με να έρθω μαζί σου...

Έτος Ρίτσου.. και ως τιμή για την σημερινή ημέρα που ο ίδιος είχε κρατήσει ως ημερομηνία γέννησης του (1/14 Μαΐου 1909), επέλεξα ένα από τα πιο λατρεμένα μου ποιήματα του Ρίτσου... για να το μοιραστώ μαζί σας...  

..Μετά από την προτροπή της roadartist, δείτε το βιντέακι πιστεύω πως αξίζει... και θα σας ταξιδέψει...

Καλή Πρωτομαγιά, καλό μήνα..!!

Ιστορίες μουσικής...

Μετά από πρόσκληση της Roadartist συμμετέχω και εγώ στο παιχνιδάκι που μας κάλεσε. Το παιχνίδι έχει ως εξής: μας καλεί να ποστάρουμε, ελληνικά ή ξένα τραγούδια, ο καθένας από 4, που πιστεύουμε πως οι στίχοι τους περιγράφουν μια ιστορία με νόημα!

Μουσική η καλύτερη μου!!Για δείτε για δείτε...

Γιατί έχουμε γίνει πολύ αμερικανάκια...



Για τις καρδιές που νιώθουν χαμένες και κουρασμένες



..γιατί μερικές μουσικές δεν χρειάζονται στίχους.....



Το μηδέν, Ε.Αρβανιτάκη.. Αφιερωμένο σε έναν.. 'άνθρωπο'..


Καλώ να παίξουν : basdiction, butterfly , constantinos και onar.

επιθυμίες..

Η ζωή γεμάτη όνειρα και ελπίδα για κάτι το ανώτερο από εμάς ή μάλλον για κάτι που πιστεύουμε εμείς ότι είναι ανώτερο, μας καθοδηγεί σε μία ιστορία επιθυμιών.

Αυτές τις επιθυμίες θα τις ανακαλύψουμε εάν κλείσουμε τα μάτια μας, η πρώτη εικόνα που θα μας έρθει στο μυαλό είναι και η πρώτη επιθυμία. 

Ίσως να είναι ένα ασήμαντο πράγμα, ένα αντικείμενο, ίσως να είναι ένα νεύμα, ίσως να είναι μια κίνηση ενός ανθρώπου, ίσως να είναι ένα μαύρο κενό.

Σημασία έχει πως εμείς πλάθουμε τις επιθυμίες μας, πως εμείς ζωγραφίζουμε πάνω στον καμβά των σκέψεων μας και πως κωδικοποιούμε τα μηνύματα των εντολέων και πως τα δεχόμαστε ως εντολοδόχοι. 

Με τις επιθυμίες μας ταξιδεύουμε σε ένα τρισδιάστατο κόσμο που αντανακλά συνέχεια τις σκέψεις μας στο σύμπαν...

Μη σταματήσεις να επιθυμείς ποτέ..

music is....

Τι είναι η μουσική μέσα στην ζωή; 

Μαγεία, οδηγός σκέψεων, χάπι που θεραπεύει τον πόνο της καρδιάς και της ψυχής. Μαζί της μπορείς να έχεις μια σχέση δίχως σύνορα να σε ακολουθεί παντού σε όλες τις κινήσεις σου, σε όλους τους πλανητικούς συνδυασμούς να είναι παρούσα.

Οι νότες είναι τόσο κομψά συγχρονισμένες που και εσύ μπορείς να ταξιδέψεις μαζί τους χωρίς να θεωρηθείς άγαρμπος ή άτεχνος.

Η μουσική λοιπόν είναι τρόπος ζωής είναι διάχυτες νότες που τις μαζεύεις το πρωί μόλις ξυπνήσεις και τις έχεις στο μυαλό σου σαν ένα ουράνιο τόξο που θέλει να σε ζεστάνει με τα ζωντανά του χρώματα. Ίσως να μην σε ζεστάνει ποτέ γιατί σε αφήνει μόνο να το κοιτάς και να το καμαρώνεις, αλλά δεν πειράζει…  

Χωρίς τη μουσική η ζωή απλά σκούρα με σύννεφα, σκιές μέσα σε ένα κύκλο.

Αξίζει...

"Γάζα, γη που αιμορραγεί.."

Έκθεση Φωτογραφίας..

Τον αποκλεισμό της Παλαιστίνης κατάφερε να σπάσει το Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης, και να μεταφέρει οικονομική και ιατροφαρμακευτική βοήθεια στα ορφανά της περιοχής. 

Τις εικόνες από αυτήν την αποστολή, μοιράζονται μαζί μας οι φωτογράφοι Σπύρος Τσακίρης και Περικλής Αντωνίου, στην  έκθεση φωτογραφίας με το τίτλο : 

«Γάζα, γη που αιμορραγεί»,  

από 17 έως 24 Φεβρουαρίου

στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα»

(Ηρακλειδών 66, Θησείο). 

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την

 Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009 στις 19.30 

Ώρες λειτουργίας 9:00 – 13:00 & 17:00 – 21:00 

(Κυριακή απόγευμα και Δευτέρα, κλειστό)

Διάρκεια Έκθεσης : 17 έως και  24 Φεβρουαρίου

Φωτογράφοι : Σπύρος Τσακίρης και Περικλής Αντωνίου.

Το Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης με νέο πρόγραμμα «οικονομικής υιοθεσίας» συνδέει, με ένα συγκεκριμένο ορφανό παιδί όποιον επιθυμεί να βοηθήσει για ένα χρόνο με ένα ορισμένο ποσό.

Τα πλήρη στοιχεία του παιδιού (όνομα, διεύθυνση, τηλέφωνο, οικογενειακή κατάσταση) είναι εκ των προτέρων γνωστά και στη διάθεση του δωρητή.  

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 1, 105 53 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ. 210-3314334, 210-3816886, 210-3378412 – FAX 210-3314334
ΑΡ.ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ
159/480203-99
159/480503-88

Από τη http://roadartist.blogspot.com/